De eerste week in Calamandrana...

Een week van veel uitpakken, veel zon, hete temperaturen, veel aperol, veel staren naar ons prachtig uitzicht, lekker eten, veel in ons blootje rondlopen because you know it’s so hot here 😉, veel middagdutjes, onze eerste buren leren kennen en oh jawel zelfs lekkere rosé voorgeschoteld gekregen, eerste bezoek aan onze stad Asti, eerste gelatos, de kids die hier volledig openbloeien en hier vertoeven alsof ze nooit anders hebben gekend,…

Maar ook een week van vele vele tranen, veel gemis, veel onzekerheden, (ben ik wel gemaakt for the Mom-Life?), het krijgen van a nervous breakdown tijdens je eerste bezoek alleen aan de supermarkt omdat je niks snapt van wat op de verpakkingen staat en dan nog ontdekken dat platte kaas iets typisch Belgisch is en ze dat hier in Italië dus niet hebben (dan maar een extra fles Aperol), het vinden van vele vele kleine beestjes in je huis en deze telkens met een bevend handje wegnemen (of beter gezegd Andreas in volle paniek to the rescue roepen 😉), tot het besef komen dat je hier niet durft rijden in de bergen, denken dat je nooit de italiaanse taal zal beheren, … Ups & downs. We leven van dag tot dag. De ene al wat beter dan de andere. Maar elke dag sta ik op met een smile en probeer ik er het beste van te maken. Want ik voel en ik weet dat dit gevoel maar tijdelijk is en dat ik mij binnen x-aantal weken top ga voelen en volop ga kunnen genieten van deze extra special time life is giving me!

Ciao for now amici